SyntaxCoder

Agentowy asystent kodu w VS Code działający na Twoim własnym modelu w LM Studio: lokalnie albo na innym komputerze w sieci. Rozmawiasz w czacie, a agent czyta i edytuje pliki, tworzy foldery i uruchamia komendy w projekcie.

Kod nie trafia do żadnej chmury. Wszystko idzie tylko do serwera LM Studio, który sam wskażesz.

Funkcje

• Czat w panelu bocznym (ikona SxC na pasku aktywności) ze streamingiem odpowiedzi i podglądem „myślenia” modelu.
• Narzędzia agenta: read_file, write_file, edit_file, create_dir, move_path, delete_path, list_dir, glob, grep, get_diagnostics, run_command, open_file.
• Zgoda na każdy zapis pliku i każdą komendę (przyciski Zezwól / Odrzuć). Można to wyłączyć w ustawieniach.
• Przełącznik Auto przy polu wiadomości włącza tryb autonomiczny (po potwierdzeniu).
• Przełącznik Recenzent: gdy agent zmieni pliki, drugi przebieg modelu (tylko z narzędziami do odczytu) sprawdza w plikach, czy polecenie zostało wykonane. Braki wracają do agenta, maksymalnie 2 rundy poprawek.
• Wybór modelu z listy modeli załadowanych w LM Studio.
• Dodaj zaznaczenie do czatu w menu kontekstowym edytora.
• Interfejs po angielsku, niemiecku, francusku i polsku.

Wymagania

• VS Code 1.90 lub nowszy.
• LM Studio z uruchomionym serwerem (Developer → Local Server) i załadowanym modelem, który obsługuje tool calling (np. Qwen3).
• Jeśli LM Studio działa na innym komputerze, włącz w nim Allow remote connections.

Szybki start

1. Zainstaluj rozszerzenie i kliknij ikonę SxC na pasku aktywności.
2. Na pasku panelu kliknij ikonę zębatki (Ustawienia i połączenie) i wpisz host i port LM Studio (np. 192.168.1.20 i 1234). Serwer za reverse proxy z HTTPS: zaznacz HTTPS (port zmieni się na 443) albo wpisz od razu https://lm.example.com. Jeśli LM Studio wymaga uwierzytelnienia, wpisz też token API. Tam też zmienisz język.
3. Zielona kropka przy polu wiadomości oznacza, że serwer naprawdę odpowiedział przez API i ma wybrany model. Żółta pulsuje w trakcie sprawdzania, a czerwona oznacza błąd (szczegóły w panelu ustawień). Kliknij nazwę modelu, by wybrać inny.
4. Napisz, co zrobić w projekcie, np. „przejrzyj projekt i opisz strukturę”.

Ustawienia

Bezpieczeństwo

• Token API z panelu ustawień trafia do bezpiecznego magazynu VS Code (pęk kluczy systemu), a nie do settings.json. Rozszerzenie wysyła go tylko do serwera LM Studio jako Authorization: Bearer i nigdy nie pokazuje go w czacie.
• Agent działa tylko w otwartym folderze (workspace). Ścieżek spoza niego nie dotyka.
• Rozszerzenie działa tylko w zaufanych folderach (Workspace Trust), bo może uruchamiać komendy.
• autonomousMode, autoApproveWrites i autoApproveTerminal wyłączają pytania o zgodę. Model może wtedy sam zmieniać pliki i uruchamiać dowolne komendy. Włączaj je tylko w projektach, którym ufasz.
• Te trzy ustawienia działają tylko z ustawień użytkownika. .vscode/settings.json w repozytorium ich nie włączy.
• grep nie czyta plików z sekretami (.env, .env.local, .npmrc, .pypirc, .netrc, *.pem, *.key). Pliki .env.example czyta normalnie.
• delete_path przenosi pliki do kosza systemowego, jeśli się da.
• Wyjście komend agenta widać w panelu Output → SyntaxCoder.

Języki

Czat, powiadomienia i komunikaty mają wersje: English, Deutsch, Français, Polski. Język wybierasz w panelu ustawień czatu (lista + Zastosuj, zmiana od razu) albo w syntaxcoder.language. Przy auto rozszerzenie bierze język VS Code (a gdy go nie obsługuje, angielski).

Nazwy komend i opisy ustawień VS Code zawsze pokazuje w swoim języku. Model dostaje polecenia po angielsku i odpowiada w języku, w którym do niego piszesz.

Komendy palety

• SyntaxCoder: Otwórz czat
• SyntaxCoder: Nowa rozmowa
• SyntaxCoder: Zatrzymaj
• SyntaxCoder: Wybierz model LM Studio
• SyntaxCoder: Ustawienia i połączenie
• SyntaxCoder: Dodaj zaznaczenie do czatu

Rozwój

npm install
npm run compile

F5 w VS Code uruchamia rozszerzenie w oknie testowym. Paczkę .vsix budujesz przez npm run package, a publikujesz przez npm run publish (potrzebny token publishera z Azure DevOps).

Licencja

MIT © Artur Pelo